karate.gr: 124 – ΠΟΠΚ - Δικαστικά Θέματα 

Πρώτη δημοσίευση 30/4/10.

 Αρχική     Επικαιρότητα     Οι Δίκες του Καράτε  

Καταχωρήσεις στο karate.gr Διοργανώσεις Χορηγίες-Δωρεές-Υποστήριξη

Άδειες Λειτουργίας Γυμναστηρίων

"Η Δημοσίευση είναι η Ψυχή της Δικαιοσύνης"

Κάθε Δίκη γίνεται ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ και κάθε Απόφαση εκτελείται ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!

Το www.karate.gr είναι ένας "προσωπικός δημοσιογραφικός ιστότοπος" για τον ειδικό χώρο του καράτε και όσα πρόσωπα κρίνονται εδώ είναι αποδεδειγμένα δημόσια πρόσωπα και κρίνονται για πράξεις και παραλήψεις τους στους τομείς των δημόσιων αρμοδιοτήτων τους.

Ανάλυση και διερεύνηση
της Απόφασης 51758/30-4-10
του Α΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών

 

Copyright © 1945-2045, Θύμιος Περσίδης,

Αναλυτής Δικαστικών Αποφάσεων!

 


Ο Έλληνας Πολίτης παρουσιάζεται να δικαστεί ενώπιον των Εισαγγελέων και των Δικαστών με απόλυτο σεβασμό στη θεσμική τους θέση, με απόλυτη εκτίμηση στην επιστημονική νομική τους κατάρτιση και με απόλυτη εμπιστοσύνη στην αμεροληψία τους! Απομένει στους Εισαγγελείς και τους Δικαστές με τις πλήρως αιτιολογημένες προτάσεις και αποφάσεις τους να επιβεβαιώσουν απόλυτα τις προσδοκίες του Έλληνα Πολίτη!

Οι Ανώτατοι Δικαστές του Αρείου Πάγου απαντούν στις αποφάσεις τους με απλότητα και σαφήνεια σε όλους τους ισχυρισμούς των αντιδίκων. Το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και στις δύο πρώτες βαθμίδες απόδοσης της Δικαιοσύνης! Μια Δικαστική Απόφαση δεν κρίνεται μόνο από αυτά που γράφει, αλλά κρίνεται και από αυτά που έπρεπε να γράφει και δεν τα γράφει!


51758/30-4-10: Μια απόφαση απαράδεκτη, αφού βγήκε χωρίς να στηρίζεται σε κάποιο "βέβαιο, μη παραποιήσιμο, αδιαφιλονίκητο, ακλόνητο και αδιάσειστο" αποδεικτικό στοιχείο! Και αυτό διότι οι εκτυπώσεις από το διαδίκτυο σε τοπικό εκτυπωτή δεν αποτελούν βέβαια, ακλόνητα, αδιάσειστα και από όλους αναντίρρητα  αποδεκτά, μοναδικά και μη παραποιήσιμα αποδεικτικά στοιχεία, αφού κάθε τι που κατεβάζουμε από το διαδίκτυο στην οθόνη του υπολογιστή μας μπορούμε να το αλλοιώσουμε και να το παραποιήσουμε πριν το εκτυπώσουμε στον εκτυπωτή μας!


Σύνθεση του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατά τη συνεδρίασή του της 30-4-2010:

Στέφανος-Γρηγόριος ΦΕΤΖΙΑΝ, Πλημμελειοδίκης,

Μαργαρίτης ΚΩΣΤΙΜΠΑΣ, Αντεισαγγελέας,

Ευαγγελία ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ, Γραμματέας.


Με γεμίζει πικρία το γεγονός ότι οι εισαγγελείς και οι δικαστές που δικάζουν υποθέσεις, στις οποίες εμπλέκονται αποφασιστικά έννοιες ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαδικτύου, δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, ώστε να αξιολογήσουν τα γεγονότα και τους ισχυρισμούς των αντιδίκων πλευρών με αποτέλεσμα να βγάζουν αποφάσεις στην τύχη, παίζοντας κορώνα-γράμματα τις ζωές των Ελλήνων (και Ευρωπαίων) Πολιτών, αφού οι λανθασμένες αποφάσεις προκαλούν μεγάλη ζημία στη ζωή των πολιτών, αλλά και των οικογενειών τους!


Η παρατήρηση αυτή είναι κραυγαλέα προφανής στην προκείμενη δίκη (αριστερά η αρχή της απόφασης), όπως θα δούμε παρακάτω, όσο και αν "έγινε προσπάθεια να κρυφτεί αυτό" κατά τη διατύπωση της απόφασης.

 

Το πρώτο απαράδεκτο σημείο μιας απόφασης είναι το ότι δεν κρατούνται "πραγματικά αντιπροσωπευτικά πρακτικά", πράγμα που αποβαίνει πάντα εις βάρος του κατηγορούμενου, διότι του εξασφαλίζει εκ των προτέρων μια "μη δίκαιη" δίκη, αφού παρακάμπτει τη "δυνατότητα ελέγχου" του σκεπτικού μιας απόφασης παραβαίνοντας κυνικά το Άρθρο 93 του Συντάγματος! Για παράδειγμα, αν είχαν γραφεί όλα όσα ελέχθησαν κατά την ακροαματική διαδικασία στα πρακτικά της πρωτόδικης, τότε ούτε ο κ. Εισαγγελέας ούτε ο κ. Πρόεδρος θα είχαν γράψει τις αποφάσεις τους όπως τις έγραψαν αφού δεν θα δικαιολογούνταν με τίποτα από τα πραγματικά πρακτικά της δίκης!

Άρθρο 93 του Συντάγματος

1. Τα δικαστήρια διακρίνονται σε διοικητικά, πολιτικά και ποινικά και οργανώνονται με ειδικούς νόμους.

2. Οι συνεδριάσεις κάθε δικαστηρίου είναι δημόσιες, εκτός αν το δικαστήριο κρίνει με απόφασή του ότι η δημοσιότητα πρόκειται να είναι επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή ότι συντρέχουν ειδικοί λόγοι προστασίας της ιδιωτικής ή οικογενειακής ζωής των διαδίκων.

** 3. Κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη και απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση.   Νόμος ορίζει τις έννομες συνέπειες που επέρχονται από τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παραβίασης του προηγούμενου εδαφίου.  Η γνώμη της μειοψηφίας δημοσιεύεται υποχρεωτικά. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την καταχώρηση στα πρακτικά ενδεχόμενης μειοψηφίας, καθώς και τους όρους και τις προϋποθέσεις της δημοσιότητάς της.

4. Τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα. 

 

 

Και εξηγούμαι με λεπτομέρειες:

 

Το αντικείμενο της δίκης ήταν το αν τήρησα ή όχι την επόμενη προσωρινή διαταγή της 9-3-06:

 

 

Η προσωρινή αυτή διαταγή σε καθαρογραμμένη μορφή είναι:

 

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Ασφαλιστικά Μέτρα

Προσωρινή Διάταξη

Απαγορεύουμε κάθε δημοσίευση στον ηλεκτρονικό τύπο και σε έντυπα άρθρων εις βάρος του καθού και την φωτογραφία του μέχρι την συζήτησή της υπό τον όρο συζήτησής της κατά την αναγραφομένη ημερομηνία δικασίμου.

Αθήνα 9/3/2006

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Παρ. Δημοσθένους-Μαλακάση

 

Η προσωρινή αυτή διαταγή μου επιδόθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας (ήταν Πέμπτη, δεξιά το ημερολόγιο) και χρειάζονταν 3-4 ημέρες για να κάνω όλες τις διορθώσεις και διαγραφές, δηλαδή να κατεβάσω όλες τις φωτογραφίες του Δρακόπουλου και να αφαιρέσω από 10-15 άρθρα μου όλα τα κομμάτια που αναφέρονταν σε αυτόν ή αν ήταν πολλά σε ένα άρθρο να "κατέβαζα" όλο το άρθρο, χωρίς να καταστραφεί η συνέχεια και η αλληλουχία των υπόλοιπων ηλεκτρονικών αρχείων κειμένων και φωτογραφιών του ιστότοπου και των συνδέσεών τους στα περιεχόμενα του αντίστοιχου κεφαλαίου και στα περιεχόμενα του κεφαλαίου της Επικαιρότητας.

Εκείνες τις ημέρες έκανα ακριβώς ότι ήταν εφικτό να γίνει και στο χρόνο που ήταν εφικτό να γίνει.

Δεν χρειάζεται νομίζω να τονίσω το αυτονόητο για τον Δρακόπουλο, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε αυτή την προσωρινή διαταγή και την "κράδαινε" από κάθε τηλεοπτική εκπομπή και κάθε ιστοσελίδα του χρησιμοποιώντας την διαφημιστικά ως ... δικαίωσή του!!!

Το θέμα αυτό νόμισα ότι είχε τελειώσει τότε, ενώ κατά το επόμενο χρονικό διάστημα, όταν έβγαιναν δικαστικές αποφάσεις που επαναρύθμιζαν  το τι αποδεικνυόταν αλήθεια και τι όχι, επαναδιατύπωνα ανάλογα και τα κείμενά μου. Συνεπώς τα κείμενά μου άλλαζαν κάθε φορά που άλλαζαν οι δικαστικές αποφάσεις και πάντα μετά από αυτές.

Κατά τα μέσα Νοεμβρίου 2006 (οκτώ μήνες αργότερα) παίρνω μια κλήση από την Πταισματοδίκη του 11ου Τμήματος Αθηνών ότι είμαι κατηγορούμενος στην παρούσα μήνυση του Δρακόπουλου και έπρεπε να υποβάλω το σχετικό απολογητικό υπόμνημα. Όπως ήταν φυσικό όλα τα διαδικτυακά κείμενα των πέντε ημερών από 10-3-06 μέχρι 15-3-06 είχαν χαθεί και κανείς δεν μπορούσε να τα ανακτήσει. Συνεπώς, τα μόνα "στοιχεία" ήταν οι εκτυπώσεις εκείνων των ημερών που κατείχε ο Δρακόπουλος. Για να αποτελούν, όμως, αυτές οι εκτυπώσεις "βέβαια και αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία" θα πρέπει ο Δρακόπουλος να αποδείξει ότι αυτές ήταν και οι αληθινές, θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν παραποιήθηκαν οι ημερομηνίες τους, τα κείμενά τους ή οι φωτογραφίες τους, διότι μια τέτοια παραποίηση μπορεί να γίνει οποτεδήποτε και από οποιονδήποτε. Ο μόνος δε τρόπος να γίνουν δεκτά τέτοια στοιχεία ως "αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία" σε μια σοβαρή δίκη είναι να τα είχε κατεβάσει εκείνες αποκλειστικά τις ημέρες από τον ιστότοπό μου αρμόδια εισαγγελική αρχή, να έχουν εκτυπωθεί από αυτήν και να φέρουν αρμόδια θεώρηση αλήθειας και γνησιότητας! Αν κάτι τέτοιο δεν γίνεται αρμοδίως τότε ο καθένας θα έκανε μήνυση εναντίον κάθε ιδιοκτήτη ιστοτόπου για προσβλητικές δημοσιεύσεις σε παρελθόντα χρόνο και θα τον έκλεινε μέσα!

Η απόφαση της αίτησης της προσωρινής διαταγής γράφεται επιγραμματικά (Δεκτή ή Απορρίπτεται) στην πρώτη σελίδα της Αίτησης Ασφαλιστικών Μέτρων και με λεπτομέρεια στην τελευταία της σελίδα. Την τελευταία την έδωσα επάνω και την πρώτη την δίνω εδώ.

 

 

 

Κατά την διατύπωση της Απόφασης της Προσωρινής Διαταγής στην πρώτη σελίδα της Αίτησης Ασφαλιστικών Μέτρων (άνω) γράφεται "Συζητήθηκε - Δεκτή - 9/6/2006 - υπογραφή". Από αυτά το 9/6/2006 είναι λάθος και το σωστό είναι 9/3/2006. Κατά την Απόφαση της Προσωρινής Διαταγής ορίζεται και η εκδίκαση των Ασφαλιστικών Μέτρων στην επάνω δεξιά σφραγίδα "Δικάσιμος 3-4-2006 - Κοινοποίηση προ 10 ημερών - Αθήνα 9/6/2006 - Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ - Υπογραφή". Και σε αυτά είναι λάθος η ημερομηνία με σωστή την 9/3/2006!

Από την Απόφαση της Προσωρινής Διαταγής στην τελευταία σελίδα που έδωσα πιο πάνω:

 

"Απαγορεύουμε κάθε δημοσίευση στον ηλεκτρονικό τύπο και σε έντυπα άρθρων εις βάρος του καθ' ου και την φωτογραφία του μέχρι την συζήτηση της υπό τον όρο συζήτησής της κατά την αναγραφομένη ημερομηνία δικασίμου."

 

1) το "του καθού" είναι λάθος με σωστό το "του αιτούντος"

2) το "ηλεκτρονικού τύπου" είναι λάθος διότι ο προσωπικός μου ιστότοπος βάσει του νόμου 3310/2005 ΔΕΝ είναι "ηλεκτρονικός τύπος".

 

Και όμως αυτή η λανθασμένη διατύπωση περί "ηλεκτρονικού τύπου" με έβαλε σε μια φοβερή ταλαιπωρία. Θυμίζω, επίσης, ότι η τότε πρόεδρος υπηρεσίας δεν διάβασε καθόλου το σημείωμά μου που υπέβαλα ως προφορική υποστήριξη των θέσεών μου, ενώ ο πρόεδρος υπηρεσίας των πρώτων ασφαλιστικών μέτρων του Δρακόπουλου το είχε κάνει.

Τέλος πάντων, ας τα δεχθούμε όλα αυτά και ας πάμε παρακάτω!


Την διάψευση των καταθέσεων των αντιδίκων την αφήνω στα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία παραπέμπω δια μέσου της Απόφασης 51758/30-4-10 κλικ εδώ, ενώ σχολιάζω στη συνέχεια τα στοιχεία της ακροαματικής διαδικασίας, τα οποία ΔΕΝ αναφέρονται στην απόφαση!


Κατά το διαδικαστικό της αποτύπωσης της ακροαματικής διαδικασίας είχαμε το επόμενο αποτέλεσμα στα πρακτικά χωρίς κανένα αιτιολογικό της απόφασης του Εισαγγελέα και χωρίς καμιά αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων :

 

Ιδιαίτερη σημασία έχει και πρέπει να τονιστεί η συζήτηση που προηγήθηκε κατά την απολογία μου.

Εκείνο όμως που είχε σημαντικό ενδιαφέρον ήταν η συζήτηση και τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ισχύ των εκτυπώσεων των άρθρων μου εκείνης της εποχής, δηλαδή αν αυτές οι εκτυπώσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν ικανά αποδεικτικά στοιχεία ώστε να κηρυχθεί ένοχος κάποιος, πράγμα που δεν αναφέρεται στα πρακτικά και προφανώς αδυνατίζει τη θέση του κατηγορούμενου διότι δεν τίθεται έγκαιρα υπόψη των εφετών!!!

Η αλήθεια είναι ότι αρνήθηκα έντονα τη γνησιότητα των εκτυπώσεων που είχε φέρει στο δικαστήριο ο Δρακόπουλος και η δικηγόρος του Δροσιά Μπάκου. Και αυτό διότι οι εκτυπώσεις αυτές είχαν πραγματοποιηθεί σε παρελθόντα χρόνο και τα αντίστοιχα άρθρα δεν υπήρχαν πλέον στον ιστότοπό μου ή αν υπήρχαν είχαν αλλάξει πολύ με βάση τις αποφάσεις των ενδιάμεσων δικαστηρίων. Αφετέρου οι εκτυπώσεις-αποδεικτικά στοιχεία των αντιδίκων δεν έφεραν καμιά θεώρηση γνησιότητας από καμιά δημόσια αρχή, που να πιστοποιεί ότι αποτελούν ακριβείς εκτυπώσεις των ιστοσελίδων μου ακριβώς στις αναγραφόμενες ημερομηνίες.


Η ημερομηνία και ώρα του υπολογιστή δείχνεται κάθε στιγμή στο κάτω δεξί άκρο της οθόνης. Με διπλό κλικ στην ώρα ανοίγει το παράθυρο διόρθωσης, κάτι που ξέρουν και τα μικρά παιδιά!

Συνεπώς συζητούσαμε για εκτυπώσεις ανοιχτών ηλεκτρονικών αρχείων, όπως εξήγησα στους κ.κ. Εισαγγελέα και Πρόεδρο του Μονομελούς, τα κείμενα των οποίων και ταυτόχρονα οι ημερομηνίες εκτύπωσής τους είναι πανεύκολο να παραποιηθούν. Κατά συνέπεια, οι προσκομισθείσες εκτυπώσεις επ' ουδενί λόγο και τρόπο δεν μπορούσαν να αποτελέσουν "αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία"!

Επί των ισχυρισμών μου κατέθεσα και αποδεικτικά στοιχεία τα ίδια μου τα άρθρα τυπωμένα με ημερομηνίες του 1982! (Στο Εφετείο θα τα δώσω τυπωμένα 1) με ημερομηνία την 25η Μαρτίου του 1821, όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε στα Καλάβρυτα το λάβαρο της Ελληνικής Επανάστασης κατά των Τούρκων, και 2) με μια μελλοντική ημερομηνία!)

 

Είναι γνωστό σε όλους όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή και διαδίκτυο ότι, για να εκτυπώσω μια ιστοσελίδα μπορώ πρώτα να την κατεβάσω στην οθόνη μου, ώστε να την βλέπω, και στη συνέχεια να την εκτυπώσω απευθείας, οπότε η εκτύπωση θα βγάλει τα κείμενα και τις φωτογραφίες της ιστοσελίδας και στην κεφαλίδα και στο υποσέλιδο θα βγάλει:

1) τον τίτλο της ηλεκτρονικής σελίδας,

2) την ηλεκτρονική της διεύθυνση στο διαδίκτυο,

3) τους αριθμούς σελίδας από το σύνολο των σελίδων, και

4) την ημερομηνία (και ώρα) εκτύπωσης αυτής.

 

Επ' αυτών είναι επίσης προφανές και πασίγνωστο ότι η ημερομηνία εκτύπωσης δεν είναι άλλη από την ημερομηνία (και ώρα) του ρολογιού του υπολογιστή που αναγράφεται στο κάτω δεξιά άκρο της οθόνης (δεξιά μικρή φωτό). Αυτό σημαίνει ότι αν θέλω να εμφανίσω ότι μια εκτύπωση την έκανα 10 μέρες (ή ... χρόνια) νωρίτερα από σήμερα ή δέκα μέρες (ή ... χρόνια) αργότερα, αυτονόητα, δεν έχω παρά να αλλάξω το ρολόι του υπολογιστή μου σε 10 μέρες (ή ... χρόνια) νωρίτερα ή 10 μέρες (ή ... χρόνια) αργότερα από σήμερα.

 

 

 

Για παράδειγμα, είναι πασίγνωστο ότι αν κάνω διπλό κλικ πάνω στην ώρα στο κάτω δεξιά άκρο της οθόνης μου, παίρνω το παράθυρο ρύθμισης ημερομηνίας/ώρας της άνω αριστερά εικόνας, που λέει 25 Απριλίου 2010, με τη βοήθεια του οποίου αυτονόητα βάζω όποια ημερομηνία και ώρα θέλω στο ρολόι του υπολογιστή μου και άρα μπορώ να μετατρέψω σε 15 Μαρτίου 2009 (δεξιά εικόνα)! Με ΟΚ η νέα ημερομηνία/ώρα ενσωματώνεται στον υπολογιστή μου! Δουλειά που ξέρουν και μπορούν να την κάνουν και τα μικρά παιδιά! Από τότε κάθε εκτύπωση του εκτυπωτή μου θα εκτυπώνεται με τη νέα ημερομηνία και ώρα του υπολογιστή μου.

 

Με τον ανωτέρω ατράνταχτο αποδεικτικό συλλογισμό και με έγγραφα, που κατέθεσα,  τις ίδιες τις επίδικες εκτυπώσεις εκτυπωμένες με ημερομηνίες του ... 1982 απέδειξα ότι οι εκτυπώσεις των αντιδίκων αποτελούσαν "σαθρά στοιχεία" και όχι "αποδεικτικά στοιχεία" και άρα ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ στα οποία θα μπορούσε να στηριχτεί η κατηγορία.

Παρά όμως την ατράνταχτη απόδειξή μου της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων ο κ. Εισαγγελέας αμφισβήτησε την ευκολία και τη γνώση από τους αντίδικους της αλλαγής της ημερομηνίας και ώρας σε έναν υπολογιστή! Και όταν του αντέταξα ότι "αυτό το γνωρίζουν και τα παιδιά των δέκα χρόνων που παίζουν ιντερνετικά παιχνίδια" μου απάντησε "Δεν νομίζω!" Ήταν φανερό ότι ή ήθελε οπωσδήποτε να με καταδικάσει ή δεν γνώριζε να αλλάζει την ημερομηνία στον υπολογιστή του! Το ίδιο και ο κ. Πρόεδρος!!! Επί πλέον σε κάποια στιγμή μου είπε "Εσείς όμως γνωρίζετε!" και το πήγαινε στο ότι το εκμεταλλεύομαι για να αποτρέψω την κατηγορία! "Φυσικά και το γνωρίζω αφού είναι τόσο απλό", του απάντησα.

Ήταν φανερό ότι οι κ.κ. Εισαγγελέας και Πρόεδρος του συγκεκριμένου δικαστηρίου θα έπρεπε να πάρουν μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαδικτύου από μικρούς μαθητές του δημοτικού ή και του νηπιαγωγείου ακόμα!!! Για να μην πούμε ότι στην Ευρώπη τα μωρά με το ένα χέρι κρατάνε το ... μπιμπερό και με το άλλο ... παίζουν διαδικτυακά παιχνίδια!!! (4 δισεκατομμύρια βίντεο παίζονται στο Youtube καθημερινά! Το μέγεθος αυτό το αντιλαμβάνεστε???)

 

Αλλά ο Έλληνας και Ευρωπαίος Πολίτης δεν είναι ούτε ζώον, ούτε ηλίθιος ούτε σκουπίδι να διασύρεται στα δικαστήρια με λανθασμένες αποφάσεις και να καταδικάζεται αδίκως και αυτές οι καταδίκες να παράγουν αποτελέσματα καταστρέφοντάς του τη ζωή !!!

 

Το αποτέλεσμα ήταν ο κ. Εισαγγελέας να αρχίσει την αγόρευσή του με την εξής φράση:

 

"Δέχομαι τις εκτυπώσεις!" κτλ.

 

Δεν χρειάζεται κανείς να ακούσει τίποτα άλλο! Όταν λέει "Δέχομαι τις εκτυπώσεις!", στην ουσία ομολογεί ότι κάποιος άλλος Εισαγγελέας στη θέση του μπορεί και να μην τις δεχόταν και άρα ο ίδιος ο κ. Εισαγγελέας δια των λόγων του ομολογεί  την "προσωπικά υποκειμενική του αποδοχή" ως "αποδεικτικού στοιχείου" ενός στοιχείου που άλλος Εισαγγελέας στη θέση του μπορεί να μην το δεχόταν, πράγμα που αποδεικνύει ότι το στοιχείο αυτό αυτό καθεαυτό αντικειμενικά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απόλυτα βέβαιο και μη παραποιήσιμο, δεν είναι αδιαφιλονίκητα αναντίρρητο και δεν είναι κατά γενική παραδοχή αδιάσειστο.  Συνεπώς, δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο!

 

Συνεπώς ο κ. Εισαγγελέας στην αγόρευσή του ουσιαστικά είπε: "Δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία αλλά ... ένοχος."

 

Και ο κ. Πρόεδρος είπε το ίδιο!

 

Συνεπώς, με δεδομένο ότι στο ανύπαρκτο αιτιολογικό της απόφασης (κάτω) δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο ότι τίναξα τα αποδεικτικά στοιχεία στον αέρα, παρ' όλα αυτά καταδικάστηκα χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο.

 

Τέλος, αν τραβηχτούμε πιο ψηλά από τις λεπτομέρειες της όλης υπόθεσης και δούμε γενικότερα τα τελικά αποτελέσματα, αναρωτιέμαι αν ακόμα και αν δεν υπάκουσα στην προσωρινή διαταγή για πέντε μέρες (πράγμα που δεν έγινε βέβαια!):

1) το κακό που προκλήθηκε στον Δρακόπουλο από αυτή μου την καθυστέρηση είναι τόσο μεγάλο, ώστε να πρέπει να τιμωρηθώ με 5 μήνες φυλάκιση,

2) ενώ αντίστοιχα, η προσωρινή διαταγή αυτή καθεαυτή ενήργησε και χρησιμοποιήθηκε από τον Δρακόπουλο δια των τηλεοπτικών εκπομπών του και των ιστοσελίδων του ως διαφημιστικό μέσο προβολής της διατροφής-απάτης που προωθεί, από την 10-3-06 μέχρι την 18-5-06 που βγήκε η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, δηλαδή για 70 ημέρες (!), προσελκύοντας εκατοντάδες νέα και παλαιά θύματά του στη διατροφή-απάτη, την οποία, Ω!, ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ !!!, πουλάει ανενόχλητος ακόμα και σήμερα εις βάρος της υγείας και της τσέπης εκατοντάδων συμπολιτών μας!!!!!!!!!!!!

3) Ποια ζημιά θεωρείται μεγαλύτερη? Αυτή που προκάλεσα εγώ στον Δρακόπουλο ή αυτή που προκάλεσε η προσωρινή διαταγή στο δημόσιο συμφέρον, δηλαδή στη δημόσια υγεία των Ελλήνων Πολιτών???

 

Με βαθιά ιαπωνική υπόκλιση

 

Ο Ένοχος


www.karate.gr      

 Αρχική     Επικαιρότητα     Οι Δίκες του Καράτε